Pośrodku wielkiej komnaty stoi samotny kamienny ołtarz. Gdy się do niego zbliżasz, nie sposób nie zauważyć, że ktoś pozostawił na nim dziwny przedmiot, owinięty w stare szmaty, poplamione ciemną cieczą. Rozwijasz zawiniątko i odsłaniasz prostokątny przedmiot, w całości pokryty symbolami, jakich nigdy wcześniej nie widziałeś, oraz napisami w nieznanym języku. Pomimo niepewności ostrożnie bierzesz go w dłoń, by przyjrzeć mu się z bliska.

Nagle tracisz wzrok. Koszmarny obraz pochłania wszystko, spowijając otoczenie w ciemności. Zagubiony i zdezorientowany czujesz, jak niespójne, obce wspomnienia zalewają Twój umysł niczym wzburzona rzeka. Potężne emocje uderzają w Twoją świadomość, napierając z kierunków, o których istnieniu nie miałeś pojęcia. Jednak pośród całego chaosu jedno wspomnienie pozostaje niewzruszone i wyraźne.

„Rozmowa z Patriarchą poszła nadzwyczaj dobrze, pomimo niezliczonych wrogich spojrzeń. Przemierzasz poskręcane korytarze wykute w zimnym kamieniu, tworzące ogromną budowlę noszącą dumną nazwę «Święty Pałac Kościoła Wielkiej Schemy». Twój przewodnik Cię ostrzegał. Wielu braci z pewnością uzna Twoją obecność za zaskakującą, ale żaden z nich na pewno nie ma wobec Ciebie złych zamiarów.

Mimo to uczucie przenikliwych oczu wpatrujących się w Ciebie spod czarnych kapturów towarzyszy Ci aż do drzwi. Sięgasz do kieszeni. Małe zawiniątko wciąż tam jest, dokładnie to, po co przyszedłeś. Wciąż dziwi Cię, że kościół na tym zapomnianym przez Boga zadupiu kiedykolwiek był w posiadaniu takiego artefaktu. Chociaż patrząc na rozmach, z jakim wybudowano ten pałac, być może wcale nie powinno Cię to dziwić…

Ludzie mówią, że jest zwiastunem szczęścia i dobrobytu, choć najwyraźniej tylko dla tego, kto go posiada. Reszta tej przeklętej krainy tonie w długach i zepsuciu.

Czekasz w swoim pokoju już od wieków. Gdzie on się, na Boga, podział? Jesteś gotowy do wyjścia od tak dawna, że zdaje się to wiecznością. Może ten stary kapłan utknął w karczmie na dole? Czekanie staje się nie do zniesienia. Każdemu skończyłaby się już cierpliwość. Wstajesz z łóżka i ruszasz w stronę wyjścia. Otwierasz drzwi i wychodzisz na zewnątrz, spoglądając w ciemny korytarz. W tej samej chwili słyszysz za plecami kilka szybkich kroków…”

Wspomnienie zaczyna blednąć, gdy postać powoli osuwa się na ziemię. Wizja opuszcza Cię, oddalając się coraz bardziej, aż staje się nieosiągalna. W końcu znów zaczynasz rozpoznawać własny głos, własne myśli i własne ciało. Nawet leżąc na podłodze, wciąż czujesz, jak relikt intensywnie pulsuje w Twojej dłoni.

Teraz już wiesz, w którą stronę musisz iść. Niech powietrze przesycone zapachem świętego kadzidła poprowadzi Cię ku przeznaczeniu…

Certyfikat zgodności IFRA

Dla najlepszego efektu aplikuj perfumy na ciemną odzież, zachowując bezpieczną odległość około 15–20 cm. Ze względu na wysokie stężenie ekstraktu zazwyczaj wystarczą dwa psiknięcia. Zachęcamy jednak do eksperymentowania i stosowania perfum w sposób, który najlepiej odpowiada Twoim preferencjom.